Portales de arena
- Palabra que dormía
- 8 mar 2024
- 2 min de lectura
Duelen las costillas,
Me duelen y me calcinan
Duelen mis hoyuelos
Me dejan cosquilleando las tormentas
Duele haber nacido en mantas rosas y ligeras
Duele haber perdido las promesas envueltas en arena
Enterrando las venas que me vieron nacer
Desalmado mi humo,
mi angosto elixir impuro.
Duele y lo veo ajeno,
Duele y me parte la eternidad que rasca hasta alcanzar el cielo
Duele la feminidad con la que camino
Sin saber si llego resguardada hasta mi techo
Duele todo
Duelen mis ojos
de llorar esperando que volvieras
cuando el cielo exclamaba que tu alma guardaría.
Ana María Segura Ibarra
"Cosmos de mi renacer"
De mis ojos el agua de lluvia,
riega y limpia las heridas:
dunas de mi andar humano.
Mi respiración como viento,
sopla los versos,
el polvo de nostalgia me abandona.
Mi torso, cerámica al rojo vivo
transforma las cadenas del apego
las vuelve amor propio.
De mis pasos sobre tierra en temporada
surgen micelios:
dualidad donde doy y agradezco
recibo y bendigo.
Soy poderosa
un cosmos de mi renacer
en movimiento.
"Danza sobre el fuego"
Soy latido en el alma de la mujer
que sueña un bello futuro.
Vengo de madres, maestras, pensadoras,
hermanas, enfermeras, artistas,
hijas, amigas, amantes.
Vengo de arenas llenas de partos,
de acantilados para sueños,
de violaciones en bosques tupidos,
de hijos sin padre en nidos con alimento
y de brazos que acunan el vacío.
Vengo de silencios nocturnos con caricias,
llantos de guerra en el pecho,
ojos maltrato de lava con su miedo,
esperanzas de sabiduría
y fuerza, mucha fuerza.
Vengo de las ganas de resurgir
y arrancarle a la cadencia de la historia
un mundo mejor,
para los abuelos y las niñas,
para los hombres.
Para cada ser humano.
Y en lo que depende de nosotras,
sellaremos desvelos
por no cometer los mismos tristes errores
del tiempo que se fue.
Con el amor y la dulzura que aprendimos a sentir
danzaremos sobre el fuego del destino
al ritmo de las voces y las palmas
de cada nueva vida...
Estamos dentro de nuestros propios sueños
y en los de quienes, nos precedieron.
Ilustraciones Diana Nieto
This page feels really easy to hang out on—no clutter, no weird distractions, just the info you actually came for. I was skimming for like a minute and didn’t get lost because the paragraphs are short and the headings pop enough to guide your eyes. Somewhere in the middle I ended up clicking into Drift Boss and it loads you straight into the game vibe without making you jump through hoops. The one-button control idea is explained in a super quick way, which is nice because you can just try it and figure out the timing as you go. Also, the “How to Play” bit is set up like a clear little block, so you don’t have to hunt for…
keo nha cai hôm bữa mình cũng tò mò bấm vào xem thử vì thấy mọi người nói nhiều. Mình không phải kiểu ngồi phân tích kèo kĩ đâu, chỉ lướt giao diện với cách họ sắp xếp thông tin thôi. Cảm giác đầu tiên là bảng kèo bóng đá trực tuyến nhìn khá “gọn mắt”, chia cột rõ ràng nên kéo xuống là bắt nhịp được ngay. Mình thích nhất chỗ họ tách phần cả trận và hiệp 1 riêng, nhìn phát là biết đang xem mục nào, khỏi phải đoán. Với lại mấy đoạn giải thích kiểu “kèo nhà cái là gì” viết ngắn gọn, đọc vài dòng là hiểu ý chính chứ không bị dài dòng. Nói…
Increíbles poemas para conmemorar una fecha tan importante.